Jaja en Jaja

Onze dochters zijn nu twintig maanden oud en beginnen steeds meer woordjes te leren. En dat is soms verdomd handig. Het kan immers best lastig zijn om te raden wat er loos is als je het moet doen met alleen gejammer, gehuil of een pruillipje. Gelukkig kunnen ze nu vaak al aangeven wat ze willen. Eten. Meer. Tutje. Pop. Zitten. Uit. Mama. Papa. Oma. Opa. Buiten. Jas. Bedje. Thuis.

Ze zitten nu nog in een fase waarin elk nieuw woordje nog best bijzonder is. Maar minstens zo gaaf vind ik het als ze een woord nog te moeilijk vinden en zelf met een alternatief komen. Ik zie daar creativiteit in. Vaak gaan ze dat woord dan ook meteen allebei gebruiken. De afgelopen maanden hebben we uit hun eigen taaltje onder meer toettoet (auto), tiktak (klok), pee-je-pee (hun loopfietsje met PSV-logo’s), toeta (toetje), o-oe (vogel) en tappe (lopen) opgevangen. Ook hebben ze, echt geen idee waarom, elkaar wekenlang consequent Jaja genoemd. En dan waren er nog wat veelgebruikte woordjes waarvan we nooit de eventuele betekenis hebben begrepen. Boeta-boeta. Entie-papa-entie-mama.

Inmiddels gaan ze al voorzichtig richting de eerste korte zinnetjes. “Mama thuis, nee?” vroeg Anne laatst, toen Linda inderdaad niet thuis was en ik ze in m’n eentje uit bed kwam halen.

Ze kunnen tegenwoordig ook prima hun eigen namen zeggen. Maar van mij mogen ze voorlopig ook nog wel een beetje Jaja en Jaja blijven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: