Bank

DSC07846

In 1988 was ik negen jaar oud en gingen we voor de eerste keer in het buitenland op vakantie. Althans, zo voelde het. We waren al eens eerder in België naar een vakantiepark gegaan, maar dat telde niet echt. Ze spraken er Nederlands en het landschap was net zo vlak als thuis. De Belgen in de Ardennen hadden tenminste het goede fatsoen om Frans te spreken en een blik heuvels open te trekken. Dat leek er al meer op.

Het Buitenland. In mijn kindertijd had het voor mij altijd iets magisch. Iedereen die ik kende die ver weg op vakantie ging, kreeg het dringende verzoek om wat kleingeld te bewaren voor mijn muntenverzameling. Niet dat ik nou zoveel had met geld, sparen is nooit mijn sterkste kant geweest. Vrijwel elke gulden die ik kreeg was binnen enkele uren alweer uitgegeven aan een voetbaltijdschrift, Panini-plaatjes of een goedkope cd van de markt. Maar dat exotische geld koesterde ik wel als een schat. Ik denk dat ik gewoon iets tastbaars wilde uit al die verre landen die nog zo onbereikbaar waren.

Ik kreeg in de jaren daarna wel wat te zien van Europa. Door vakanties, schoolreisjes en optredens van een bandje waar ik in speelde kwam ik in Engeland, Luxemburg, Frankrijk, Spanje, Oostenrijk, Italië, San Marino, Duitsland en Polen. Maar de eerste keer dat ik ging vliegen en buiten Europa kwam, was pas in 2005. Ik was inmiddels 26 en mijn ouders, broer en schoonzus hadden een rondreis geboekt langs alle grote bezienswaardigheden in Egypte. Ik besloot om met ze mee te gaan. Daar kreeg ik de smaak te pakken. Ik moest nu echt eens meer van de wereld gaan zien.

Daarna boekte ik elk jaar een singlerondreis. In 2006 ging ik naar Cuba. In 2007 naar Mexico. In 2008 werd het een vierlandenreis door Mexico, Belize, Honduras en Guatemala. In 2009 bezocht ik Jordanië en in 2010 Marokko. Daarna leerde ik Linda kennen, een fervent backpacker. Samen gingen we naar onder meer Thailand, Laos, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Slovenië, Marokko, Nicaragua, El Salvador, Guatemala, Tsjechië, Spanje, Ecuador, de Verenigde Staten, Italië en Griekenland.

Naar al die landen heb ik sindsdien een beetje heimwee. Die reizen hebben mijn leven enorm verrijkt met onbetaalbare herinneringen. Ik weet niet wat die vliegreizen en hotels me allemaal gekost hebben, maar ik ben er wel vrij zeker van dat ik het totaalbedrag onmogelijk aan iets nóg leukers had kunnen besteden.

Maar ongeacht hoezeer ik uitkeek naar die reizen en vervolgens elke dag dat ik onderweg was koesterde, ik had overal toch ook wel een beetje heimwee naar huis. Achter die stem die heel hard “Jezus, wat is dit gaaf!” riep, zat ook altijd een zacht fluistertje dat de dagen aftelde tot de terugreis. Ik zag piramides in Egypte, Maya-ruïnes in Mexico en tempels in Thailand. Ik heb geslapen in de Sahara, gedobberd op de Dode Zee en autopech gehad in een oldtimer in Havana. Maar overal verlangde ik ook een beetje terug naar mijn eigen bed, naar een bank en een TV met Nederlandse programma’s, naar mijn platenverzameling, naar mijn gitaren, naar een supermarkt waarin ik gewoon kan vinden waar ik zin in heb.

Maar ook dat gevoel is voor mij goud waard. Je eigen bank ligt nog veel lekkerder als je weet op wat voor geweldige plekken je ernaar verlangd hebt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: