Papadag

papadag

In mijn kindertijd was het eenvoudig. Je vader werkte, je moeder was altijd thuis. Die had ontslag genomen zodra ze haar eerste kind had gekregen. Op de lagere school hadden we een overblijflokaal, waar de jongens en meisjes die in de middagpauze niet naar huis konden op werden gevangen. Verreweg de meeste kinderen kwamen daar alleen als hun moeder een dagje naar de stad ging.

Tegenwoordig is het anders. Ik heb gegoogeld naar statistieken en vond dat in 2013 van 69% van alle Nederlandse kinderen beide ouders een baan hadden. Mijn vriendin en ik werken ook, allebei vier dagen. Zij blijft op maandag thuis, op dinsdag gaan de kinderen naar mijn ouders, op woensdag ben ik thuis, op donderdag gaan onze dochters naar het kinderdagverblijf en op vrijdag gaan ze naar mijn schoonouders. Mijn werkweek wordt dus in tweeën gedeeld door wat tegenwoordig een papadag genoemd wordt. Gisteren was het een jaar geleden dat ik mijn eerste had.

Die dag stelde eigenlijk weinig voor. Onze tweeling sliep overdag nog heel veel. En als ze wakker waren, bleven ze ook liggen. Ik had bijna een hele dag de tijd om platen te draaien, te lezen en overmatig op Facebook te zitten. De enige moeilijkheid was het geven van de flesjes. Hoe voed je tegelijkertijd twee baby’s die hun hoofd nog niet zelf rechtop kunnen houden? Daar kwam elke keer een hele constructie met kussens bij kijken.

Een half jaar later was het alweer een stuk pittiger. Onze meiden konden toen van hun rug naar hun buik draaien en deden dat ook eindeloos, maar andersom wilde tot hun grote frustratie nog niet zo lukken. Zodra speelgoed buiten hun bereik kwam te liggen, hadden ze ook hulp nodig. Heel vaak werd er ook gehuild zonder een duidelijke aanleiding. En de stroom aan snot, spuug en/of volle luiers was op sommige dagen niet te stoppen. Ik heb toen eens een half uur lang geturfd hoe vaak ik in actie moest komen. Ik kwam in die 30 minuten tot 22 streepjes. Papa is een synoniem van vader, maar papadag was bepaald geen synoniem van vaderdag.

Inmiddels is mijn rol anders. Sam en Anne zijn vijftien maanden oud. Ik hoef steeds minder te helpen met dingen die ze niet kunnen en moet ze juist steeds meer afremmen. Ik heb bijna een dagtaak aan dingen verbieden. Als ze lopen op de bank. Als ze elkaar aan de haren trekken. Als ze elkaars speelgoed afpakken. Als ze via een stoeltje op de tafel klimmen. Als ze de keukenkastjes opentrekken en aan de borden gaan zitten. Als ze op de knopjes van de stereotoren drukken. Als ze er met mijn telefoon of de afstandsbediening vandoor gaan. Als ze een boekje aan het verscheuren zijn. Als ze ergens iets gevonden hebben wat klein genoeg is om zich in te kunnen verslikken.

Eergisteren. Sam had al een paar keer Anne’s tutje afgepakt. Anne is gek op haar tutje, Sam heeft er nooit eentje gewild. Maar nu zat ze voortdurend achter Anne aan en bleef de tut uit haar mond trekken. Uiteraard pakte ik die dan weer van haar af, om ‘m terug te geven aan een huilende Anne. Waarop natuurlijk Sam begon te huilen. Ik besloot het na een tijdje op te lossen door Sam Anne’s reservetutje te geven. Sam nam het aan, maar liet het even later per ongeluk vallen. Anne was er direct bij om het op te rapen. Verrassende plot twist: ze overhandigde het zonder aarzelen aan haar zusje. Het was een vertederend gezicht. Maar terwijl Sam het tutje in haar mond stopte, griste Anne Sam’s knuffeldoekje uit haar hand en ging ze er snel vandoor.

Even later zaten ze allebei heel rustig bij me op de bank. Anne met een boekje met boerderijdieren. We hadden een goed gesprek terwijl ze één voor één de dieren aanwees.
“Dit?”
“Dat is een paard.”
“Pa!”
“Een paard.”
“Pa!”
“Oké, ik reken het goed.”
“Dit?”
“Dat is een kip.”
“Tip!”
“Inderdaad, een kip.”

Op woensdagen ben ik aan het einde van de dag doorgaans minstens zo vermoeid als na een werkdag. Maar ik zou mijn papadagen niet meer willen missen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: