Archive for juli, 2016

Namen wegstrepen

Linda is inmiddels ruim dertig weken zwanger. Tweelingen worden gemiddeld zo’n drie weken te vroeg geboren, dus is de kans groot dat onze kinderen zich over minder dan twee maanden aan zullen dienen.

Ik zal niemand die kinderen heeft, of ze binnenkort krijgt, uit hoeven te leggen dat er tijdens de zwangerschap nogal wat voorbereidingen moeten worden getroffen. Ze erkennen voor de burgerlijke stand, kraamzorg regelen, geboortekaartjes ontwerpen (als DTP-er ben ik het aan mijn stand verplicht om dat zelf te doen), afspraken maken over de opvang, de babykamer inrichten en veel spullen aanschaffen. Voor twee mensjes die samen amper drie kilo wegen, hebben onze aanstaande kinderen al een hoop rommel. Mijn CD’s en gitaren moesten voor de babykamer verhuizen naar de zolder en de woonkamer hebben ze ook al voor een aanzienlijk deel in beslag genomen.

Van alle voorbereidingen die we hebben moeten treffen, vond ik het bedenken van de namen het leukst. Dat je van al die duizenden namen die er zijn de mooiste twee uit mag kiezen en die vervolgens mag geven aan twee van de belangrijkste mensen uit je leven, dat is best bijzonder. Maar ook moeilijk.

Ik noem het nu trouwens wel namen bedenken, maar eigenlijk is het vooral namen wegstrepen.

Namen van vrienden en familieleden vielen sowieso af, gevoelsmatig waren die eigenlijk al bezet. Namen van mensen die we niet leuk vonden, werden ook al heel snel geschrapt. Maar die schrapt bijna iedereen, denk ik. Er zijn in 2015 in Nederland immers nog maar twee Jorans en één Volkert geboren.

Ongebruikelijke of al te exotische namen kwamen ook niet in aanmerking. We wilden onze kinderen niet opzadelen met levenslang de vraag hoe die naam eigenlijk gespeld of uitgesproken moet worden. Daarentegen wilden we ook geen namen die heel vaak worden gegeven. Anders zit je kind straks misschien in de klas met drie naamgenoten en ga je voor je onderwijzer door het leven als Emma 3, Die Kleinste Julia of Die Sophie Die Helemaal Links Zit.

Als je een kind krijgt dat niet je eerste is, of als het er twee tegelijk zijn, dan is er een extra hindernis. De namen moeten qua stijl bij elkaar passen, maar qua klank weer niet teveel. Het gaat immers om je kinderen en niet om twee stripfiguren uit de Donald Duck. En ook niet onbelangrijk: je moet bedenken of het werkt in combinatie met de achternaam en met je eigen namen. We hebben bijvoorbeeld Elin heel eventjes overwogen, totdat ik me bedacht dat ik dat ook wel eens naar Linda roep.

En uiteraard vielen ook alle namen af die we simpelweg niet mooi genoeg vonden. Daar moet ik nog even bij vermelden dat ik zelden iemand heb ontmoet die slechter is in knopen doorhakken dan Linda. Ze kan haar hoofd al breken over universele vraagstukken als “Groene ijsthee of Dubbelfrisss?”, “Twee of drie Oreo’s?” en “Een jas aandoen of is dit vest warm genoeg?”. Kom dan maar eens aan met “Hoe moeten onze twee kinderen hun hele leven gaan heten?”.

Uiteindelijk hielden we twee lijstjes over. Een redelijk korte van mij, een nog wat kortere van haar. Dat we uiteindelijk toch nog wat overlapping hadden mag een klein wonder genoemd worden.

Bij de twintig wekenecho vroeg de echoscopiste of we de geslachten van onze kinderen al wilden weten. Uiteraard wilden we dat. Stel je voor dat we niet twee maar vier namen hadden moeten bedenken…

===

Nu te bestellen: Liedjesboek, 384 pagina’s over mijn favoriete nummers. En al mijn reisverslagen zijn sinds kort hier te lezen.

Advertenties

Comments (2) »