Archive for mei, 2016

Incompleet

Op 31 juli 2012 overleed Tony Sly van No Use For A Name. Het was best even schrikken toen ik het nieuws vernam. Hij was pas 41 jaar oud en ik luisterde al mijn halve leven best vaak naar zijn muziek. Ik hoorde zijn band voor het eerst op de compilatie ‘Survival of the Fattest’ in 1996. Sindsdien ben ik fan.

Ik had me er allang bij neergelegd dat ik mijn favoriete punkrockband nooit meer live zou zien, toen een paar weken geleden de allerlaatste namen bekend gemaakt werden voor het Belgische punkfestival Groezrock. Daar zat een hele mooie verrassing bij. De overgebleven leden van No Use For A Name hadden in 2015 in San Francisco al eens met een aantal gastzangers een eerbetoon gebracht aan hun frontman, nu gingen ze dat eenmalig in Europa doen.

Een uur of elf ’s avonds in het Vlaamse Meerhout-Gestel. Groezrock 2016 is na twee dagen bijna ten einde. No Use For A Name & Friends, zoals vandaag de officiële naam luidt, is de op één na laatste act op het hoofdpodium. Bassist Matt Riddle kondigt het volgende nummer aan. “Hey Fiona, this one’s for you”.

‘For Fiona’ kwam uit in 2005. Tony Sly schreef het kort na de geboorte van zijn eerste dochter. Over de geweldige impact die haar komst op hem had (“Nothing is the same/Everything is a better change”). En over hoe hij er altijd voor haar zou zijn. Zeven jaar later werd hij dood aangetroffen in zijn bed.

Terwijl gastzanger Joey Cape van Lagwagon een mooie, bezielde vertolking weggeeft van één van de allermooiste liedjes van zijn overleden vriend, zoomt een cameraman in op een blond meisje van een jaar of twaalf, dat aan de zijkant van het podium tussen haar moeder en zusje staat. Zij is het onderwerp van dit nummer. Ik moet even een flinke brok wegslikken.

Eerder op de dag kocht ik op de festivalmarkt de dubbel-LP ‘All the Best Songs’ van No Use For A Name. Even later liep ik langs de stand van platenlabel Fat Wreck Chords. De drie overgebleven leden van de band waren daar toevallig net gaan zitten om te praten met fans en om het één en ander te signeren. Ik liep er naartoe en haalde mijn zojuist gekochte plaat tevoorschijn. Gitarist Dave Nassie bedankte me voor de aanschaf en zette zijn handtekening op de achterkant van de hoes, rechtsonder in de hoek. Drummer Rory Koff’s krabbel kwam linksonder. Die van bassist Matt Riddle linksboven. De hoek rechtsboven bleef leeg.

=====

Ter info: na een jaar of twee schrijven is mijn ‘Liedjesboek’ nu echt bijna klaar. Hiervoor koos ik mijn vijf favoriete nummers uit elk jaar vanaf 1954 (totaal meer dan 300 nummers van ruim 260 verschillende uitvoerenden) en schreef over elk een stukje. Info over hoe en waar verkrijgbaar volgt t.z.t..

foto (4)

Advertenties

Leave a comment »