Archive for november, 2015

Vertrouwen in de mensheid

Het is niet zo moeilijk om je vertrouwen in de mensheid een beetje te verliezen.

129 Mensen gingen afgelopen vrijdag in Parijs een avondje uit en zullen nooit meer thuiskomen. Ze werden geëxecuteerd, volstrekt willekeurig en koelbloedig. Maximaal gestraft voor niets meer dan het feit dat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren. Achteloos opgeofferd voor een statement dat iemand anders meende te moeten maken. Tientallen jaren van hun levens werden gestolen voor een zaak waar ze niets mee te maken hadden.

Nadat de (digitale) wereld in de dagen daarna rood, wit en blauw kleurde van de steunbetuigingen aan het Franse volk verschenen er hier en daar ook andere geluiden op de sociale media. Waar waren de Libanese vlaggetjes toen slechts één dag eerder 43 mensen opgeblazen werden in een voorstad van Beiroet? Waar waren de Russische vlaggetjes toen dertien dagen eerder 224 Russen die vanuit het Egyptische Sharm-el-Sheikh naar huis vlogen uit de lucht waren geknald? Waar waren de Turkse vlaggetjes toen ruim een maand geleden 102 Turken het slachtoffer werden van bomaanslagen in Ankara? Is een Frans leven dan meer waard dan een Libanees, Russisch of Turks leven? Is iets minder erg als het verder van je bed gebeurt?

Ik haat elke vorm van discriminatie. En voor mij is ieder mens even belangrijk, ongeacht ras of religie. Althans, dat hou ik mezelf altijd voor. Ik moet echter bekennen dat ik na de aanslagen in Parijs ’s nachts uit bed gegaan ben om in de woonkamer naar eindeloze herhalingen van het journaal te kijken. Terwijl ik die aanslagen in Libanon, Egypte en Turkije eigenlijk al weer min of meer vergeten was zodra de nieuwslezer door was gegaan naar het volgende onderwerp. Ik kan en wil dat niet goedpraten, maar blijkbaar zit dat toch in mijn menselijke aard.

Soms is het best moeilijk om je vertrouwen in de mensheid niet een beetje te verliezen.

Vanavond stapte ik uit de auto. Ik moest een paar boodschappen hebben en zou maar een paar minuutjes de Albert Heijn in hoeven gaan. Ik liep naar de parkeerautomaat en keek in mijn portemonnee. Ik zag dat ik geen kleinere muntjes had dan een euro en wist dat er geen wisselgeld uit het automaat komt. Ik overwoog mijn opties. Snel even naar de servicebalie lopen om geld te wisselen? Geen parkeerbonnetje halen en een boete riskeren? Of toch maar die euro in dat automaat gooien, terwijl tien cent eigenlijk voldoende zou zijn geweest? Een beetje met tegenzin koos ik voor het laatste.

Ik kwam bij de parkeerautomaat, haalde de euro uit mijn portemonnee en zag toen iets uit de gleuf steken waar het geld in moest. Iemand had blijkbaar de moeite genomen om een parkeerbonnetje dat nog een half uur geldig was uit zijn auto te halen, ermee naar het parkeerautomaat te lopen en het daar achter te laten voor de eerstvolgende wildvreemde die eventjes moest parkeren. Het stelde eigenlijk niets voor. Maar het maakte mijn dag toch een beetje goed.

Het is niet zo moeilijk om iemand’s vertrouwen in de mensheid een klein beetje te herstellen.

IMG_20151117_190246

Advertenties

Leave a comment »