The Rotterdam Posse is not dead

Vraag mensen die van hardcore punk houden hoe zij deze muziek ontdekten en de kans is groot dat je een enthousiast verhaal te horen krijgt. Over een optreden van Sick Of It All waar ze met een oudere broer naartoe mochten. Over een mixtape met Minor Threat en Black Flag die ze van een klasgenoot kregen. Over een cd van Suicidal Tendencies die ze met het geld van hun krantenwijk bij elkaar spaarden, nadat ze de clip van ‘Institutionalized’ hadden gezien op MTV’s Headbangers Ball. Over hoe ze vervolgens keihard weggeblazen werden en meteen wisten dat hun leven nooit meer helemaal hetzelfde zou zijn.

Mijn eerste kennismaking met hardcore was wat minder spetterend. Ik las er als jonge tiener over in de Pop Encyclopedie van het muziekblad Oor. Ik werd nieuwsgierig door wat ik las en ook de foto van Black Flag-frontman Henry Rollins die erbij stond prikkelde mijn fantasie. Gekleed in slechts een voetbalbroekje schreeuwde hij in een microfoon, in een pose die hem deed lijken op een Romeinse gladiator die op het punt van aanvallen staat. Ik wilde heel graag de muziek horen die daarbij hoorde. Die moest wel heel ruig zijn, dat wist ik zeker. Een manier om die muziek te ontdekken had ik echter nog niet. In de lokale platenzaak hadden ze geen Black Flag, mensen die naar deze muziek luisterden kende ik niet en het zou nog jaren duren voordat we thuis een internetaansluiting kregen.

Mijn eerste hardcore-optreden zag ik pas jaren later, puur door toeval, volgens mij in 1994. Een neef van me speelde in een grungebandje en trad daar wel eens mee op. Zo af en toe mocht ik dan mee. Op een avond speelden ze in ’t Centrum in Wintelre. Ik kreeg een gitaarkoffer in m’n handen gedrukt, zodat ik als “roadie” gratis naar binnen kon. Er speelde die avond nog een lokaal bandje, dat Discipline heette. Later zou dat één van de grootste (en meest beruchte) streetcorebands van Europa worden, maar destijds waren ze slechts een beginnend hardcorebandje dat volgens mij hooguit een demotape uit had. Ik vond ze niet echt goed die avond, maar qua stijl kwamen ze aardig in de buurt van de muziek die ik zocht. Discipline. Ik hield die naam maar even in mijn achterhoofd.

In 1996 zag ik in een muziekblad, wellicht Oor of misschien Watt, een advertentie. Een platenlabel genaamd Lost and Found had een verzamel-cd uitgebracht, ‘European Hardcore the Way It Is’. Het schijfje was niet zo duur, een gulden of twintig zal het geweest zijn, en er stonden 31 nummers van 29 Europese hardcorebands op, waaronder Discipline. Dit leek me een mooie gelegenheid om nu echt kennis te maken met het genre. Ik zat destijds op het Grafisch Lyceum in Eindhoven en toen ik eens een paar achtereenvolgende tussenuren had, nam ik de bus naar het centrum. Bij platenzaak Bullit, toen nog gevestigd op het Stratumseind, kocht ik mijn eerste hardcore-cd. De rest van mijn schooldag duurde eindeloos en toen ik eindelijk in de bus terug naar huis zat bestudeerde ik het cd-boekje. Van alle bands stond een postadres vermeld en veel van die adressen bleken Nederlands te zijn. In Oor’s Popencyclopedie had ik voornamelijk gelezen over de legendarische Amerikaanse bands, maar nu bleek ineens dat het ook in Nederland wemelde van de groepen die heuse platen en cd’s uitbrachten. Backfire! uit Maastricht. Tech-9 uit Eindhoven. Violation Of Trust uit Eersel. Right Direction uit Maastricht. Crivits uit Rotterdam. Demon Joker Junior uit Maastricht. En Discipline uit Veldhoven. Hardcore kwam ineens een heel stuk dichterbij.

Het duurde niet lang voordat ik zeker de helft van die cd mee kon spelen op mijn eerste elektrische gitaar. De meeste nummers bleken niet moeilijk en ik kon me er lekker op uitleven. Mijn favoriete liedje van die 31 werd ‘Rotterdam Posse’ van Crivits. Het was zo catchy dat het zelfs voor mij als jongen uit een Brabants boerendorpje onweerstaanbaar was. The Rotterdam Posse is NOT DEAD! Ik heb dat destijds vast wel een paar keer (of meer dan een paar keer) mee staan te schreeuwen op mijn slaapkamer.

Van het één kwam uiteindelijk het ander. Ik ging zelf in bands spelen die optraden en platen en cd’s uitbrachten. Mijn “carrière” piekte in 2004. Ik zat toen in drie verschillende bands en speelde alleen al in dat ene kalenderjaar zo’n vijftig shows in zeven landen. Maar heel snel daarna hield het weer op. Binnen een periode van vijf maanden stopten twee van mijn bands ermee en de band die overbleef kwam op een steeds lager pitje te staan. Optreden deden we nog maar heel mondjesmaat. Op 22 januari 2011 stond ik met MM voor het laatst op een podium, dat van De Bunker in Gemert. En daarna bleef het heel lang stil.

Een paar maanden geleden las ik op Facebook een berichtje. Een hardcoreband zocht een gitarist. De bands die ze noemden als hun invloeden spraken me heel erg aan. Na vier en een half jaar zonder optredens was het alweer flink gaan kriebelen. Ik nam contact op en werd uitgenodigd om eens naar een repetitie te komen. Ik kreeg via WeTransfer een mapje doorgestuurd met de nummers die ze speelden. In de band, Once I Cry, zaten twee voormalige leden van Crivits en omdat er nog niet veel nieuwe nummers speelklaar waren, bestond het repertoire voornamelijk uit Crivits-materiaal. Ik studeerde de nummers in totdat ik alles foutloos kon spelen en kwam op 9 augustus naar repetitiecentrum DB’s in Utrecht.

Op 12 september stond ik eindelijk weer op het podium, met Once I Cry. Door een communicatiefoutje stonden we op de poster als Crivits, met het onderschrift “Old school heroes from the 90’s”. Het spelen voelde meteen weer als vanouds, alsof ik een week geleden nog voor een publiek had gestaan met een gitaar in mijn handen. We sloten de set af met ‘Rotterdam Posse’, een nummer van de cd waarmee het voor mij allemaal begonnen was, inmiddels 19 jaar geleden.

Het is te sentimenteel om te spreken van een symbolisch nieuw begin of een cirkel die rond was. Maar van alle optredens die ik ooit in een Limburgs dorp gedaan heb voor een man of dertig, veertig publiek, en dat zijn er stiekem toch aardig wat, was dit voor mij het meest bijzondere.

EuropeanHardcore

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: