Archive for februari, 2015

Waar hebben we het over?

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een cd, een filmposter, een boek of een lijst met sportuitslagen heb gezien waar haar naam op stond. Toch kom ik haar voortdurend tegen in de entertainmentsecties van alle nieuwssites. Kim Kardashian. Waar is ze eigenlijk ooit bekend mee geworden?

Ik heb haar naam als zoekopdracht ingetikt op de website van het Algemeen Dagblad. Het resultaat: 872 nieuwsartikelen. Ik pik er even een paar uit die deze maand nog gepubliceerd werden: op 15 februari vond haar stiefvader dat ze teveel roddelde, op 12 februari werd haar één jaar oude dochtertje gespot in een bontjasje van 3.500 dollar, op 7 februari ging ze naar de kapper om haar lokken eens flink te laten kortwieken.

En nog steeds vraag ik me af was ze eigenlijk kan, of wat ze ooit bereikt heeft. Ik lees er nooit iets over in die artikelen.

Ik heb er op zich geen probleem mee dat kranten en nieuwssites ook wat luchtigere nieuwtjes publiceren. In tegendeel. Na het zoveelste bericht over IS-strijders die onschuldige gijzelaars onthoofden, de miljardenschuld van Griekenland of een jong meisje dat dood in een greppel terug is gevonden vind ik het juist wel lekker om een paar berichtjes te lezen die eigenlijk nergens over gaan.

Als je het afzet tegenover de grote problemen die de wereld op het moment bezig houden, dan heeft Christopher James Harley, geboren op 18 november 1946 in het Schotse Glasgow, eigenlijk ook nooit iets gedaan wat er echt toe deed. Maar hij kon in elk geval wel wat. Onder het pseudoniem Chris Rainbow bracht hij drie solo-albums uit met enkele hele fraaie liedjes en hij zong mee op de behoorlijk aangename LP ‘The Single Factor’ van Camel. Hij werd echter vooral bekend als gastzanger bij The Alan Parsons Project. Rainbow was te horen op elke LP die de studiogroep van 1979 tot 1990 uitbracht, vier van die platen haalden in Nederland één de bovenste vier plekken van de Album Top 100. Het bekendste liedje waar hij als leadzanger zijn prachtige, heldere stem aan leende was ‘The Turn of a Friendly Card’, dat ik persoonlijk koester als één van de allermooiste nummers uit de jaren tachtig, het decennium waar ik in opgroeide. Blijkbaar ben ik niet de enige, in 2003 kwam het liedje binnen in Radio 2’s Top 2000 op de 132e plaats.

Eergisteren, op 25 februari 2015, overkwam Chris Rainbow iets dat wel wat zwaarder weegt dan, dan pak ‘m beet, een kappersbezoekje. Hij overleed. Ik toetste vanochtend zijn naam in als zoekopdracht op de websites van het Algemeen Dagblad, De Telegraaf, De Volkskrant en Nu.nl. Het aantal zoekresultaten: nul, nul, nul en nul.

Zojuist keek ik weer op de website van het Algemeen Dagblad. Ik las onder een grote kop plus foto dat La Kardashian haar volgers op Instagram heeft getrakteerd op een selfie in een sexy pose. Even maakte ik me er druk om. Waar hebben we het over? Waarom wel dit non-nieuws, maar geen letter over het overlijden van de zanger van één van de mooiste liedjes die ik ooit gehoord heb?

Elders op de site zag ik een ander bericht. Van de 212.000 mensen in Syrië die voedselhulp nodig hebben, zijn er in januari welgeteld 304 bereikt.

Waar heb ik het over?

Advertenties

Leave a comment »