Archive for maart, 2014

Tegen stemmen

Vandaag waren de gemeenteraadsverkiezingen, dus ben ik weer gaan stemmen. Dat sla ik nooit over. Ik begrijp ook niet zo goed hoe iemand geen interesse in politiek kan hebben. Natuurlijk zijn er spannendere dingen dan luisteren naar grijze dames en heren in pak die debatteren over pensioenregelingen, cultuurbezuinigingen of tabaksaccijnzen, maar uiteindelijk draait politiek om de rechten en plichten die je wel of niet houdt of krijgt. Het gaat om de leefomstandigheden voor jezelf en iedereen om je heen en dat lijkt me nauwelijks iets waar je neutraal tegenover kunt staan.

Natuurlijk is politiek niet leuk. Sterker nog, ik kan me amper een vervelendere baan voorstellen dan politicus zijn. Je werk bestaat hoofdzakelijk uit praten en nadenken over problemen en zelfs al doe je dat heel erg goed, er bestaat altijd een kans dat zodra de kiezer aan het woord komt je keihard voorbijgestreefd wordt door iemand die een nèt wat meer fotogeniek hoofd of een nèt wat vlottere babbel heeft. Of die met provocerende oneliners, realistisch of niet, precies de juiste onderbuikgevoelens weet te kietelen. En als toetje kun je vervolgens het verwijt krijgen dat je een zakkenvuller of een draaikont bent. Alsof je wèl goed mag verdienen als je een commercieel bedrijf moet runnen, maar bij voorkeur genoegen moet nemen met een modaal salaris als je een land wil besturen. En alsof zo nu en dan een mening wat bijstellen per definitie iets negatiefs is. Het lijkt me juist eerder een zwakte als je overal al heel lang precies hetzelfde over denkt, want waarschijnlijk heb je dan de afgelopen jaren niet zo heel veel meer bijgeleerd…

Van links tot rechts, van progressief tot conservatief, van liberaal tot christelijk, iets wat in elk geval bijna alle kiezers bindt is dat politiek vooral negativisme oproept. Afkeuring, irritaties en onbegrip domineren vaak de politieke discussies bij de koffieautomaat, op feestjes en op internet. En misschien ligt dààr juist de sleutel tot het politiek bewuster maken van de mensen. Misschien moeten we niet alleen een stem krijgen, maar ook een tegenstem. Leg in de stemhokjes een groen en een rood potlood: een hokje groen inkleuren is een stem erbij, een hokje rood inkleuren is een stem eraf. Het zou de verkiezingen zeker een stuk leuker en interessanter maken. Veel Nederlanders kunnen niet met zekerheid zeggen welke politieke partij ze echt zien zitten, maar weinig mensen zullen moeite hebben met het noemen van een partij waar ze een gloeiende hekel aan hebben. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de verkiezingsuitslagen er uit zouden zien als zaken als stuitend lomp gedrag, onkunde, leugens, populisme en het zaaien van haat en onbegrip heel specifiek afgestraft zouden kunnen worden.

Tegen kunnen stemmen, ik zou daar wel voor zijn.

Advertenties

Comments (1) »

De verkeerde jury

Als ik niets beters te doen heb dan kijk ik wel eens naar programma’s als X Factor en The Voice of Holland. Gewoon, omdat ik het in het weekend wel gezellig vind om met een bak chips en het verstand op nul naar grote tv-shows te kijken. En dat terwijl ik van die talentenjachten eigenlijk alleen de voorrondes enigszins boeiend vind. Want daarin zijn de kandidaten nog een beetje zichzelf. Met hun eigen uiterlijk, hun eigen muziekkeuze en hun eigen schoonheidsfoutjes. Zodra ze verder in het programma komen worden ze in kleding van de sponsor gehesen, mogen de stylisten lekker gek doen met hun haar en makeup en worden ze omgeturnd tot veredelde karaokezangers die zo foutloos mogelijk de hippe covers moeten zingen die ze toegewezen krijgen. Dan verslapt toch al snel mijn interesse.

Bovendien krijgen ze week na week te maken met een jury die hen beoordeelt op punten die in mijn muziekbeleving irrelevant zijn. Punten die ik zelf wèl heel belangrijk vind worden juist weggemoffeld en de kop ingedrukt. Technisch perfect zingen, verschillende stijlen aankunnen, een fris koppie hebben, aardig kunnen dansen en toegankelijk genoeg klinken voor de radio en tv is allemaal leuk en aardig, maar karakter, een eigen stijl, geloofwaardigheid en authenticiteit hebben voor mij een veel hogere prioriteit. Bovendien vind ik het belangrijk of iemand zelf goede en interessante liedjes kan schrijven, want afgezien van Elvis Presley en Frank Sinatra (beiden ter compensatie gezegend met een stem en charisma waar vrijwel niemand aan kan tippen) is er eigenlijk nog nooit iemand in geslaagd om een ècht relevante artiest te worden met uitsluitend liedjes van anderen.

Als ik het commentaar hoor dat de hoopvolle talentjes krijgen van de jury bij bijvoorbeeld The Voice, dan probeer ik me wel eens voor te stellen hoe de muzikale groten der aarde het er van af zouden brengen in zo’n muzikale vleeskeuring. Ik hoor namelijk opvallend vaak kritiek die ook op hen zou kunnen slaan, soms zelfs nog in ruimer mate dan op de daadwerkelijke deelnemers aan die tv-programma’s.

Jimi Hendrix. ‘Jimi, fijne knul, we weten inmiddels dat je hartstikke leuk gitaar kunt spelen, maar volgens mij verschuil jij je een beetje achter je instrument. Probeer je zo niet gewoon te verhullen dat je niet de allerbeste zanger bent? Volgende keer moet je jezelf ècht wat meer bloot gaan geven. Laat die gitaar eens thuis en zing eens een mooie ballad waarop je vocaal wat meer uit kunt pakken!’

Frank Sinatra. ‘Wat vind ik dit on-ge-lo-fe-lijk jammer, Frankie. Ik begreep dat je coach Ali B dit liedje voor je uitgekozen heeft, maar dat je het zelf eigenlijk niet zo zag zitten om iets van Guns N’ Roses te zingen? Ik ben het met je eens dat dit een verkeerde keuze was van je coach, maar helaas moet ik je beoordelen op je prestatie van vandaag en die was gewoon niet optimaal. Sorry!’

Bob Dylan. ‘Lieve, lieve Bob, heb je jezelf als eens opgenomen en teruggeluisterd? Je timing is niet zo goed, je bent niet toonvast en je uitspraak moet ook veel beter. Laten we het onder ogen zien: je bent niet de beste zanger en ik denk dat je dat ook nooit zult worden. Als ik jou was dan zou ik lekker doorgaan met optreden in koffietentjes en niet teveel hopen op meer dan dat.’

Neil Young. ‘Tja, Neil, wat zal ik er van zeggen? Eigenlijk kan ik herhalen wat ik zojuist tegen Bob zei. Het spijt me, maar je kunt gewoon niet zo goed zingen. Bovendien zie je er meer uit als een verlopen vrachtwagenchauffeur dan als een popster.’

The Beatles. ‘Jongens van me, waarom hebben jullie nu alweer een zelf geschreven liedje gekozen? Ik vind het echt hartstikke knap dat jullie liedjes schrijven, ze zijn ook best mooi hoor, maar je maakt het zo een stuk moeilijker voor jezelf omdat het publiek minder snel zal stemmen op een liedje dat ze nog niet kennen. Ik zou jullie graag eens iets van Rihanna of Bruno Mars willen horen doen. En daar kun je dan eventueel een soort eigen versie van maken.’

Bob Marley. ‘Bob, ik vind je echt enig. Maar het is wel steeds hetzelfde kunstje wat je doet. Hartstikke leuk hoor, die reggaeliedjes, maar die hebben we nu toch wel een beetje gehoord. Jammer dat je niet een keertje iets gedaan hebt wat meer “urban” is, volgens mij had dat ook wel bij jou gepast. Ik denk dat ik daarom kies voor een kandidaat die wat veelzijdiger is.’

Kurt Cobain. ‘Kurt, je hebt op zich een aardige stem. En met een betere styling zou je volgens mij ook best wel een goed hoofd hebben. Maar waarom moet het altijd zo boos en zo somber zijn? Daar knapt het publiek op af, hoor. Ik weet dat je een echte rocker bent, maar durf eens uit dat hokje te stappen, jongen! Kun je volgende week niet eens een vrolijke discotrack zingen of zo? En je haar wassen misschien?’

Madonna. ‘Madonna, Madonna, Madonna… Meid, wat moeten we toch met je aan? Je stijl is echt te gek en je bent een geboren entertainer, maar je zang laat technisch aardig te wensen over. In de studio is daar ongetwijfeld wel wat aan te doen, maar je moet het ook live waarmaken en dat doe je niet elke week.’

Johnny Cash. ‘Johnny, ouwe gabber van me, je stem heeft ergens wel z’n charme, het is alleen zo jammer dat het je maar niet lukt om die hoge noten goed uit je strot te krijgen. Luister nou eens naar zo’n Justin Timberlake, die dat wèl prima kan. Ik stel voor dat je daar eens flink aan gaat werken. En dat je onze geweldige mensen backstage eens iets laat doen aan die saaie zwarte outfits van je.’

Ozzy Osbourne. ‘Ozzy, wie heeft jou in hemelsnaam opgegeven voor dit programma? Ik zou diegene meteen verbannen uit je vriendenkring, want volgens mij heeft hij of zij je gewoon een beetje voor lul willen zetten. Je klinkt ongeveer zoals mijn kat vorige maand deed, vlak voordat ik toch maar besloot om met ‘m naar de dierenarts te gaan. En je staat erbij als een vogelverschrikker. Hopeloos.’

Jim Morrison. ‘Dames en heren, zoals u inmiddels vast wel heeft gehoord bij RTL Boulevard hebben we kandidaat Jim helaas moeten diskwalificeren nadat hij vorige week wederom dronken op kwam dagen en dreigde om voor de camera zijn broek te laten zakken.’

Elton John. ‘Je hebt een leuke stem, daar ligt het niet aan, maar als ik heel eerlijk ben dan zie ik jouw kop nog niet zo snel op een poster staan die iemand op zal hangen in z’n tienerkamer. Je mist gewoon de uitstraling van de popster die wij zoeken.’

Niet iedereen heeft dezelfde smaak en dezelfde prioriteiten. Er zullen daardoor altijd wel mensen zijn die minpunten of onvolkomenheden aan je kunnen vinden. Of die je gewoon totaal ongeschikt achten. Dat wil lang niet altijd zeggen dat je het ook bent.

Misschien sta je wel gewoon voor de verkeerde jury.

Leave a comment »